Badając zwinność
W kwietniu i maju bieżącego roku BPM Laboratory uniwersytetu w Koblenz przeprowadziło badanie zatytułowane Status Quo Agile. Celem badania było zebranie doświadczeń różnych organizacji w zakresie wykorzystania zwinnych metod zarządzania projektami. W ankiecie wzięło udział ponad 600 respondentów, a opracowanie jej wyników można pobrać ze strony http://www.status–quo–agile.net/.
Dlaczego to badanie jest ciekawe? Dlatego, że mówiąc o zwinności w organizacjach, zazwyczaj wypowiadamy się na temat kilku-kilkunastu projektów, które dane nam było prowadzić czy zobaczyć. Tutaj zaś mamy zebrane z opinie z wielu różnych firm i organizacji.
Celem tego artykułu nie jest streszczanie 142-stronicowego raportu lecz wybranie z niego kilku fragmentów, które wydają mi się najciekawsze.Dowiedz się więcej »Badając zwinność
Dzień był szary, deszczowy i mglisty. Wystarczyłaby chwila spojrzenia na zasłonięty mgłą świat, aby zadumać się nad jesienią, przemijaniem i sensem… Na szczęście nikt w wielkim budynku biurowca nie miał czasu na patrzenie za okno – klimatyzacja utrzymywała stałą temperaturę 22 stopni Celsjusza, grube szyby broniły przed deszczem, a ludzie wpatrzeni byli w niebieskie ekrany monitorów, które wyświetlały raporty, maile, kody oraz – od czasu do czasu – zdjęcia małych kotków.
Pewien zespół programistów postanowił wdrożyć w swojej pracy framework Scrum. Jedna z osób w tym zespole przeczytała książeczkę pod tytułem
Coraz więcej firm i zespołów używa metodologii lekkich do wytwarzania oprogramowania. Wśród tych metodologii bardzo popularny jest Scrum. Nie jestem specjalistą od tej Scruma i dlatego chciałbym zadać trzy pytania, na które obecnie nie znam odpowiedzi. Może ktoś bardziej doświadczony w tej metodyce dopisze do nich odpowiedzi?
Rozwijasz jakieś oprogramowanie. Wykonujesz w nim zmiany. Te zmiany od czasu do czasu musisz pokazać światu – czyli musisz dostarczyć swój system użytkownikom lub umieścić go na serwerze. I tutaj pojawia się słynne pytanie Hamleta: „to release or not to release”.